14-01-07

°De fine...°

Dus brak de overhaaste wind het touw doormidden, zodat de jongen onzacht achterover viel in het gras en zijn vriend liet ontsnappen. Een afscheid, want nooit zouden zij elkander wederzien: de jongen zou blijven, zijn wolkenvriend zou zich in zee storten.

’s Avonds had de moeder haar jongen ver in de velden eindelijk terug in de armen kunnen sluiten na lang, wanhopig zoeken. Ze droogde zijn tranen, suste hem met allerliefste woorden en droeg het vermoeide kind naar huis, geen aandacht hechtende aan de verwarde woorden die hij prevelde.


Na zoveel jaren liep opnieuw een traan over zijn wang en de oude man opende de ogen, verbande de herinnering terug achter zijn slot en grendel zoals enkel geheimen een slot en grendel hebben. Toen werd de ondoorbreekbare stilte verbroken door een kreet van de jongen en gemurmel van verbaasde kinderen. Daar tolde de kleurrijke vlieger reeds door de lucht, maakte duizelingwekkende draaiingen en werd ongrijpbaar, al gauw ook onzichtbaar. Verblind door de zon zakte de jongen op zijn knieën, na zigzag de velden doorkruist te hebben, op zoek naar zijn vlieger. Verslagen zat hij tussen het graan, de andere kinderen in een kring rondom hem.
Ook zij zagen hun vliegervriend nooit meer weer.

Verderop werd de vlieger door de na zovele jaren nog steeds zingende en gehaaste wind, die verdoemd was nooit zijn bestemming te bereiken, in het gras gelegd, op een plaats waar noch een vreemdeling, noch een burger ooit voorbij kwam. Daar bleef hij liggen, zijn felle kleuren staken schril af tegen het grasgroen, in tegenstelling tot de tranen in de zee.

15:48 Gepost door Sinalis | Commentaren (4)

Commentaren

mooi verhaal ondanks de triestigheid...

hoe je zelfs jaren later je vlieger toch nog wou terugvinden

Gepost door: Talleke | 16-01-07

Triest Triest verhaal,
maar heel mooi geschreven...
Ik wou dat ik dat ook kon!


Groetjes

Gepost door: emiel | 22-01-07

sinalis...goede avond... triest...ik voel dat niet zo....de vlieger die nu beseft dat hij niet altijd in de hemel hoort...en tranen in of aan de zee...dat doet ook geen zeer...en dan schijnt de zon....en begint opnieuw alles in het halfrond !! Nog veel plezier...groetjes :-))pepino

Gepost door: pepino | 25-01-07

SINALIS GOEDE
AVOND
JE WEET
HET HEEL
GOED
TE VERHALEN
ZO INEENS
TEUGVALLEN
IN DE
WETTEN
VAN DE
AARDE
EN DAAR
IS NIETS
AAN TE
DOEN
GROETJES
MICKEY

Gepost door: MICKEY | 25-01-07

De commentaren zijn gesloten.