05-05-07

°Na lange tijd...°

Verstild ben ik en gerust.
Stilletjes word je dan vergeten,
slapend in ’t bloemendeken der nachten.
Na het dagenlange wachten,
is ’t bevrijdend niets meer hoeven te weten
om te vinden dan die rust
als was je door de Liefde gekust.

Enkel wil ik nog ontwaken
om de dag allermooist te maken.
Maar nu al heeft de onrust van het woord
me in mijn slapende rust gestoord.

Zachtjes gewiegd door de wind,
sla mijn vleugels uit en sluit de ogen,
als Windekind, erg bemind,
toch te vaak belogen, nooit zo hoog gevlogen.

Verstild ben ik en gerust
in de gedachte die op verre herinnering berust:
stilletjes word je dan vergeten.

11:28 Gepost door Sinalis | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.