04-06-07

°Docenda...°

Suikerbonen: in ’t Land van Vadertje Tijd.
Het Levenslicht lachte
de toekomst tegemoet

en zelfs Heertje Herinnering ontnam zich eerbiedig de hoed;

enkel Vrouwe Geluk liet op zich wachten.
’t Vergde heel wat moed,

-zoals eenieder weet:

haast en spoed

zijn zelden goed –

maar vader trok z’n stoutste schoen aan

en besloot zelf naar ’t geluk zijns zoons op zoek te gaan,

want wie zoekt, die vindt;

maar ach en o wee-

die stelregel geldt niet voor een nieuwbakken kind!

Maar ach, toch was die vader niet tevree,

want zijn kleine prins verdiende ’t geluk,
ja, gelukkig moest en zou hij worden, die ukkepuk.

Maar ’t waren die dwaasheden die haar niet zinden,

en zo verborg Vrouwe Geluk haar bloemenmand

in de wolken van een ver en voor levenden onvindbaar land.

Vermoeid door vier tegenwinden

was vader niet geslaagd geluk te vinden

en geroepen door Vadertje Tijd

vertrok hij naar de Eeuwigheid.

Tussen alle wolken vond hij wat hij zocht:

zo gelukkig was hij

en gedreven door deugnieterij,

deed hij wat niet mocht:

gooide zonnebloemen uit de mand naar benee
en sliep dadelijk in als straf, gerust, gedwee en tevree;

’t Leven zou zijn zoon gelukkig maken

hijzelf –al was dat slapend niet mog’lijk- zou daarover waken.

Mens,

koester dus slecht één wens:

de kracht om geduldig zijn te mogen,

want de Tijd heeft ’t Geluk nimmer bedrogen.
’t Is niet nodig dat ge u zorgen maakt,

’t is immers uw Vader die over u waakt
terwijl het levenslicht lacht

en gij geduldig uw beurt op geluk afwacht.

19:35 Gepost door Sinalis | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.