22-05-08

°Faantje...°

Faantje was een jongen van acht jaar, die vond dat de mensen niet genoeg lachten.
- De wereld moet veel blijer zijn! zei hij altijd.
En hij ging op zijn hoofd staan, omdat de dingen er dan heel wat komischer uitzien.
Alle mensen die hem hoorden gaven hem groot gelijk.
- Jazeker, zeiden zij, véél blijer.
En zij keken allemaal zo ernstig alsof zij hun zondagscent in het riool hadden laten vallen en niemand het rooster meer open kon krijgen.
Faantje schudde zijn blonde krullenkop.
- Ik heb niet graag dat de mensen droevig zijn.
- Alleen slechte mensen hebben dat graag, zei moeder.
- Zijn er veel slechte mensen? vroeg hij.
- Nee, dat geloof ik niet.
- Waarom lachen de anderen dan niet wat meer?
- Tja, zei moeder, terwijl ze hem over zijn krullen streek, de mensen zijn niet altijd zélf meester over hun verdriet en vreugde. Er zijn er ook een heleboel die het gewoon vergeten. Zij hebben het zo druk, zij lopen altijd maar met hun hoofd omlaag te dubben. En zij zien de zon niet.

(uit: Faantje in het circus, Gaston Durnez)

20:42 Gepost door Sinalis | Commentaren (1)

Commentaren

Hey Evelien. Ik wens je een fijn weekend.

Gepost door: martin | 28-06-08

De commentaren zijn gesloten.