07-09-08

°September...°

Bitterzoete, bodemloze herinnering.
Heel lang geleden in een land hier niet zo ver vandaan,
waar 's nachts fonkelt moeder de maan,
waar uit de lucht vallen stelen van pijpen
en appels en peren in boomgaarden rijpen,
waar oogsten verdrinken in 't heuvelland
en enkel de allerdappersten zijn aanbeland,
daar, daar liepen heel lang geleden geliefden hand in hand.

Verzilverd door 't maanlicht van tedere nachten
zijn heden hun haren,
trillend hun handen door 't wringend lange wachten.
Hoe warm waren die tedere nachten
na de koude der strijd en dapperheid,
na het eindeloze wachten
op elkaar en een ongekende vrijheid.
O, die liefkozende gebaren,
die grassprieten in de haren,
die geur van hooi in de neus;
klaprozen voor de leus.
In 't landschap bloeide die schone schijn,
hopend ooit waarachtig te mogen zijn.

Eens zal men het vergeten,
eens zal men niet meer weten
dat onze liefste heuvelland ooit in de hel heeft gebrand.
Eens zal men het vergeten,
eens zal men niet meer weten
dat op onze kusten de wanhoop is gestrand
dat in ons allerliefste heuvelland
de van bloed en liefde doordrenkte klaproos werd geplant.

Blijf onversaagd.

klaprozen

20:01 Gepost door Sinalis | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.