11-12-08

°Kraantje toch...°

Koudvuur lijdende Kraan.
Kringen
draaien
in cirkels om en om
als het vallen van één drup
die de emmer
doet overlopen
de steen uit zijn gebinte barsten
flinterdun de splinters
in het rond.
Gebeente kraakt
en knarse-
tandt en kriept
iel geroest door de rust
en noest
om driemaal loos te kraaien
dan geletter braakt.
Krimpt hortend en stotend
in zijn holle leemte zelve
geen bloed
geen zweet
geen traan vergoten.
Zonder het graf te delven
voor al wat volgt
wat enkel leegte is
blijft vergeefs en onbekommerd.
Geen vries geen vorst
doet zijn aders krimpen
en wringen in een knoop
opdat lekken
geen dorsten zou laven.
Toch
toch,
hoewel vergeten in zijn onterecht
omhoog geslingerde
leidingen te recht,
toch
was daar eens
heel eens onverwacht
één droppel
geleid
gelest
gelost
geloosd
met bevroren hart.
Geen pompen, noch zuchten
geen putten, noch ander venijn
hebben hem doen groeien
het is enkel zijn(:)
vloeien.

waterkraan

19:52 Gepost door Sinalis | Commentaren (1)

Commentaren

Hey Evelien. Ik ben even komen genieten van jouw gedichten. Ik wens je nog een fijne dinsdag.

Gepost door: martin | 16-12-08

De commentaren zijn gesloten.